Waarom je beter niet direct in het water springt als je een zwemmer in nood ziet

In dit artikel:

Wie in zee, een vijver of een plas een zwemmer in nood ziet, springt beter niet meteen zelf het water in. Volgens Nick Goethals van de opleiding Redder aan Zee en Karel Logghe van de Vlaamse Reddingsfederatie overschatten omstanders vaak hun zwemvaardigheid. Een drenkeling kan hen vastgrijpen en mee onder water trekken. In de eerste helft van de zomer moesten redders aan de kust al 118 keer ingrijpen; 20 incidenten gebeurden op stranden zonder redders. Ook in recreatievijvers en ander open water vielen recent dodelijke slachtoffers.

Bel onmiddellijk de hulpdiensten en houd nauwlettend in de gaten waar het slachtoffer zich bevindt, zeker in troebel water of bij stroming. Probeer eerst vanaf de kant te helpen met een reddingsboei, strandbal, lange tak of afgesloten plastic fles. Een menselijke ketting kan eveneens helpen. Alleen als er hulp is ingeschakeld en geen veilig alternatief bestaat, kan een ervaren zwemmer het water in gaan. Die neemt altijd een drijfmiddel mee en benadert de drenkeling van achteren, nooit van voren.

Verdrinking ziet er meestal niet uit zoals in films: slachtoffers roepen vaak niet en zwaaien niet, omdat ze al hun kracht nodig hebben om adem te halen. Een verticaal lichaam, een achterovergekanteld hoofd, naar adem happen en niet kunnen antwoorden op een eenvoudige vraag zijn alarmsignalen.

Breng je iemand aan wal, controleer dan de ademhaling. Bij afwezigheid daarvan begin je met vijf beademingen, gevolgd door dertig borstcompressies en twee beademingen, totdat de hulpdiensten overnemen. Ook iemand die snel herstelt, moet medisch worden gecontroleerd, omdat water in de longen later nog complicaties kan veroorzaken.

De redders adviseren om altijd te zwemmen op plaatsen met toezicht, vooraf veilige in- en uitgangen en reddingsmiddelen te controleren en anderen te laten weten waar en hoelang je in open water gaat zwemmen.